Een multifocale bril is een geniale uitvinding. Behalve op een trap. Of op een tegelpad. Of bij het zoeken naar de autosleutel die op de drempel ligt.
Toen ik vijftig werd, kreeg ik mijn eerste multifocale bril. De opticien noemde het "een natuurlijke overgang". Drie weken later stond ik bovenaan de keldertrap en zag ik niet meer waar de tweede tree was. De rand van de tree zat in de bovenhelft van mijn glas - dichtbij - terwijl de onderste tree in het verre stuk zat. Mijn brein moest de twee bij elkaar tellen. Dat lukte niet snel genoeg. Drie tellen later was ik beneden, met een schaafwond op mijn elleboog en de ontdekking dat ik niet meer onsterfelijk was.
Sindsdien noem ik het ding een Dronkemansbril. Hij is geweldig voor lezen, vergaderen en kruiswoordraadsels. Hij is gevaarlijk op trappen, hellingen, drempels en stoepranden.
Een multifocale bril is een commercieel succes omdat hij twee brillen vervangt door één. Voor de drager is dat niet altijd winst. Een leesbril en een verafbril doen elk één ding goed. De multifocal probeert ze te combineren, en de overgang ergens in het glas is precies de zone waar je traptreden, drempels en kasranden ziet.
De praktische conclusie:
Mijn vader had drie brillen: een leesbril, een verafbril en een reserve. Mijn moeder had dezelfde set. Toen ze de zeventig naderden, kwam er een vierde bij: de "ergens kwijt"bril. De vraag is niet of je een bril kwijtraakt - dat doe je. De vraag is hoe veel verlies je verdraagt voordat je in paniek raakt. Drie brillen tegelijk verliezen is paniek. Eén kwijtraken is een dagdingetje.
In huis hangt sinds drie jaar bij elke deurpost een mini-stripje haaktape. Daarop hangt een leesbril. Eén aan de keukendeur, één bij de leesstoel, één naast het bed, één in de werkplaats. Totale kosten: vijf brillen à zeven euro - €35. Per jaar wordt er één doormidden gezeten, gewassen of gewoon gestolen door een kleinkind. Vervangingsbudget: één tientje. Het scheelt me jaarlijks ongeveer veertig zoekrondjes door huis. En een ongeval op de trap.
Niet elke oplossing kost een sensorabonnement. Soms is het haaktape en zeven euro.
Lees ook: Vijf PVC-tips voor in huis · Antje's regels voor een hanteerbaar slim huis
Geen ruis, geen verkooptrucs. Eén korte mail per maand: een mini-essay van Erik, een citaat van Antje en de tour-data. Afmelden met één klik.
Door je in te schrijven ga je akkoord met onze privacyverklaring.