Sociale Bandbreedte

De bakker, de buurman, de bibliotheek. Drie buren­diensten met één gemeen­schappelijk kenmerk: ze werken ook als de wifi uitvalt.

De bakker in Laag-Soeren weet hoe ik mijn brood snijd. Niet omdat ik dat ooit ergens heb ingevoerd. Hij heeft het onthouden, drie jaar lang. Op een ochtend werkte de pin-automaat niet. Hij zei: "Volgende keer maar." Ik zei: "Wanneer is dat?" Hij zei: "Donderdag, dan staat er een kruidkoek waar je naam op staat."

Dat is wat ik Sociale Bandbreedte ben gaan noemen. De som van mensen om je heen die je naam kennen, je gewoonte kennen, en bereid zijn de regels even op te schorten omdat ze weten wie je bent. Geen algoritme dat dat na­doet. Geen abonnement.

Het is een actief­post, geen vanzelfsprekendheid

Sociale bandbreedte bouw je. Net als een spaar­rekening. Niet door één keer een groot bedrag te storten, maar door duizend keer een kleine inleg. Een praatje. Een dankjewel. Een kleinigheid mee­nemen. Een keer langs­gaan zonder reden.

En - dat is het ongemakkelijke deel - je kunt 'm ook ver­spelen. Door alles online te bestellen. Door overal door­heen te scrollen. Door op nooit een verjaardag echt langs te gaan. Het ver­dwijnen gaat onmerkbaar, zoals een lekke fiets­band.

Drie buren­diensten die ik bewust onderhoud

1. De bakker (en de slager, en de groente­boer)

Niet omdat hun brood beter is dan de super­markt - vaak wel, soms niet. Maar omdat de transactie meer is dan een trans­actie. Ze kennen mij, ik ken hen, en die wederzijdse herkenning is wat ik op mijn vier­en­tachtigste denk nodig te hebben als ik even niet meer weet hoe ik thuis moet komen.

2. Eén buur per windrichting

Niet alle buren - dat lukt niet en hoeft ook niet. Eén bekende per windstreek. Iemand die binnen­komt zonder te bellen als ik niet open­doe op een afgesproken moment. Iemand met een sleutel. Iemand die de planten water geeft als ik twee weken weg ben.

3. De bibliotheek

De bibliotheek is de laatste publieke ruimte zonder consumptie­plicht. Je mag er zijn zonder iets te kopen, zonder lid te worden, zonder je in te loggen. Dat klinkt klein. Voor een tachtigjarige is dat groot.

"We worden niet ouder, we worden afhankelijker. En afhankelijkheid van een algoritme is een eenzaam soort afhankelijkheid." — Antje

Wat dit met technologie te maken heeft

Alles. Want als je kunt kiezen tussen een Albert Heijn-app die je boodschappen thuis­bezorgt of een wandeling naar de bakker - en je kiest dertig jaar lang voor de eerste - dan staat er als je tachtig bent geen bakker meer in jouw straat. En dan komt de bezorger niet meer omdat het niet rendabel is. En dan zit je voor het raam met je app die niet werkt.

Sociale bandbreedte is geen sentiment over vroeger. Het is een keiharde infrastructuur­keuze die je vandaag maakt voor jouw tachtigjarige zelf. Erik 8.0 betaalt de rekening van de keuzes van Erik 5.0.


Lees ook: Antje's regels voor een hanteerbaar slim huis · Hoe maak je een gele map?

Nook-Nook brigade

Eens per maand een PVC-tip in je inbox

Geen ruis, geen verkooptrucs. Eén korte mail per maand: een mini-essay van Erik, een citaat van Antje en de tour-data. Afmelden met één klik.

Door je in te schrijven ga je akkoord met onze privacyverklaring.